Тений кеҥежым Шем теҥыз воктеке канаш миен тольым, поезд дене коштым. Тушто ик кова дене палыме лийым, тудо шке илышыж гыч тыгай томаша нерген каласкалыш. Шкенжын ойлымыж семынак возем.
Самырыкем годым станцийыште поездым вучен шогем. Трук мый декем чыган кува лишеме да кидем гыч руалтен кучыш. Мыланем мужеднеже, шоналтышым. А тудо аламом вудымата. Шеҥгелнет кум Михаилым: шоҥгым, кокла ийготаным да самырыкым – ужам, но чыланат колышо улыт, манеш. Пуйто ешна ӱмбалне ойго кеча, тудым ковам конден. Ты кум Михаилын колымышт – неле сулыклан тӱлымаш. Мыланемат шуко йӧсланаш, шорташ да Юмылан кумалаш логалеш, но мый денем ешыштына ойго пытышаш. Вара корно мучко мутшо вуйыштем пӧрдын.
Миша лӱман рвезе дене келшенна, ачамат, кочамат Михаил лӱман лийыныт, но нуно коленыт. Миша таҥем станцийыште вашлийшаш ыле. Миен шумеке, авамым ужынам, тидлан ӧрынам. Ала-мо лийын манын, вигак умыленам. Миша ик кече ончыч колен улмаш, мотоцикл дене аварийыш логалын.
Пеш чот ойгыренам. Авам эре воктенем лийын. Кеч шканжат чот логалын, кынел кертдыме ковамым ончен. Ковамат шке семынже ойгырен. Ты кок еҥ мыйын ойгем сайын умылен, вет коктынат йӧратыме еҥыштым йомдареныт.
Икана чыган куван ойлымыжым шарналтенам да авамлан каласкаленам. Тудо чытырнен каен, но шкенжым кидыште кучен, шотыш ит нал манын. Ешнан тайныжым кок ий гыч ковамын колымекше пален налынам. Тудым тойымеке, авам ковамын пытартыш йодмыжым шуктышаш улам манын, ковамын сулыкшо нерген ойлен да Юмо деч олмешыже прощенийым йодаш кӱштен.
Самырыкше годым ковам тыглай ялысе рвезым йӧратен шынден, но тудыжо вес ӱдырым йӧратен, вашке сӱаныштат лийшаш улмаш. Ковам моштышо кува деке каен да тудым шкеж деке савыраш йодын. Арня гыч саде рвезе ковам деке марлан лекташ йодын толын, вашке сӱаныштат лийын. Но тылеч вара рвезе ялт вашталтын, пашам ыштымым чарнен, йӱаш тӱҥалын, еш пиалышт лийын огыл. А ик жап гыч чер пызыралын да колен, ковам мӱшкыран кодын. Марийжылан полшаш моштышо кува-влак декат коштын. Но нуно шке мариетым шке сулыкет дене кошартенат, сулыкетлан шке веле огыл, ӱдыретат, уныкатат тӱлаш тӱҥалыт маныныт.
Тыгак лектын. Ковам ӱдыржым шкет ончен куштен. Авам марлан лектын, ачам изиэм годым вӱдыш пуреҥгаен колен. Мыят шке йӧратыме еҥем йомдаренам.
Чыла тидым пален налмеке, вигак черкыш каенам. Бачышка дене кутыренам. Вара кажне ийын элнан тӱрлӧ кундемышкыже монастырьлашке, шнуй верлашке кошташ тӱҥалынам, ковамын сулыкшым касараш йодынам. Йодмем Юмо колын гай чучеш. Вес лӱман пӧръеҥлан марлан лектынам, ӱдырна шочын. Ынде коча-коват улына.
ВЕРОНИКА.
Татарстан.